2025-11-21
Świadek nadziei i przewodnik młodych
Pan obdarzy cię łaską, twoje uszy usłyszą słowo:
to jest droga, idźcie nią.
Iz 30,20-21
to jest droga, idźcie nią.
Iz 30,20-21
Te słowa proroka Izajasza sprawdziły się w życiu ks. prał. Aleksandra Zienkiewicza - legendarnego "Wujka", który był wychowawcą pokoleń studentów i jednym z najważniejszych duszpasterzy akademickich powojennego Wrocławia.
Jego dramatyczne doświadczenia sowieckiej i niemieckiej okupacji, rewizje, groźne prowokacje, konieczność ukrywania się przed Gestapo, a także "ból po rozstrzelaniu jedenastu sióstr nazaretanek, których był kapelanem" nie złamały go, gdyż Pan Bóg był blisko, prowadził, wskazywał drogę temu kapłanowi. A on szedł tą drogą.
Księdza Zienkiewicza cechowało "serce słuchające, serce otwarte". Świadectwa młodych ludzi, takich jak ja, którzy spotkali go na swojej drodze mówią, że spotkanie z nim było właśnie takim momentem - momentem uświadomienia sobie, momentem słyszenia głosu Bożego.
Jego duszpasterska codzienność to dostępność, gościnność, liczne pielgrzymki, wspólna modlitwa różańcowa, a również troska o radość młodych. Spotkania w Duszpasterstwie Akademickim "pod czwórką" były pełne muzyki i śpiewu. Młodzież z tych spotkań wynosiła radość i moc wiary. Ksiądz Zienkiewicz towarzyszył swoim wychowankom także po studiach. Błogosławił ich związki małżeńskie, chrzcił dzieci, a pod koniec życia swoje cierpienia ofiarowywał w ich intencjach.
Słowa z Ewangelii: "Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie" ks. Zienkiewicz wypełniał całym swoim życiem. Dawał swój czas, uwagę, modlitwę, mądrość. Nie szukał zapłaty ani uznania. Wystarczyło mu, że ktoś szedł drogą Ewangelii. To była jego droga. Jasna, prosta. Droga prowadząca do Chrystusa.
W każdym z nas jest niemała cząstka tego Bożego daru, który Pan Bóg dał przez "Wujka". Jest on wzorem dla kolejnych pokoleń.
Jan Kaznocha
student 1966-1970
student 1966-1970