Mistyka gór - Mystica montium
JAN PAWEŁ II
O GÓRACH I PRZYRODZIE
I wtedy zaczynam się modlić.
Jan Paweł II
Karol Wojtyła chodził w góry z ukochanym ojcem, wędrował w gronie wadowickich gimnazjalistów prowadzonych przez pana Panczakiewicza, z grupą najlepszych przyjaciół. Latem, kiedy powietrze pachniało ziołami, smrekowym lasem, duł wiatr od Mogielicy i Jasienia, uderzał w twarz, zasiewał w młodym człowieku ziarno włóczęgostwa.
Stanisław Stolarczyk, Hobby Jana Pawła II
☀
Czym są Gorce. Gdzie ta cisza, jakiej nie zna nikt…? Gorce-wschodnia część Beskidu Wysokiego. Ich najwyższy szczyt to Turbacz (1310 m n.p.m.), pokryty lasami, majestatyczny, górujący nad niecką Podhala i Spiszu, zwornik pięciu grzbietów, co upodabnia Gorce do wielkiej rozgwiazdy. Pomiędzy grzbietami głębokie doliny z potokami i wioskami łańcuchówkami. Bieszczady i Beskid Niski są to „najdziksze” góry w naszym kraju.
☀
W lipcu 1988 Jan Paweł II wspiął się na Mont Blanc w Dolomitach. W 1890 r. Pius XI też tego dokonał. Wtedy nie był jeszcze papieżem.
Stanisław Stolarczyk, Hobby Jana Pawła II
☀
Byt człowieka jest przemijający i zmienny. Góry istnieją w sposób pewny i trwały, są wymownym obrazem niezmiennej wieczności Boga.
☀
Chodząc po górach odkrywamy głębię zbratania ze szczytem, gwiazdami, wiatrem i przestrzenią. Odkrywamy wartości ludzkiej przyjaźni i poświęcenia. Poznajemy szczęście uśmiechu i smak łez.
☀
Cisza gór i biel śniegu mówią nam o Bogu, zachęcają do kontemplacji, która jest nie tylko główną drogą wiodącą do spotkania z Tajemnicą, ale i warunkiem humanizacji naszego życia i wzajemnych stosunków między ludźmi.
☀
Codzienna gimnastyka, sport, wędrówki utrzymują mnie w znakomitej formie.
☀
Człowiek naprawdę potrzebuje wakacji, to jest ważny czas w roku na odpoczynek ciała i ducha.
☀
Człowiek w umiejętnym obcowaniu z przyrodą odzyskuje spokój, ucisza się wewnętrznie.
☀
Człowiek został powołany, aby uprawiać ogród świata i strzec go (por. Rdz.2,15), jest w szczególny sposób odpowiedzialny za swoje środowisko życiowe, i to nie tylko wobec własnej epoki, ale także przyszłych pokoleń.
☀
Dar panowania nad przyrodą winniśmy wykorzystać w poczuciu odpowiedzialności, świadomości, że jest to wspólne dobro ludzkości.
☀
Dla człowieka wierzącego kontemplacja stworzenia to również wsłuchanie się w treść posłania, słuchanie jego tajemniczego i niesłyszalnego głosu, jak mówi Psalm słońca: „ Niebiosa głoszą chwałę Boga, dzieło rąk Jego nieboskłon obwieszcza”.
(Ps 19[18], 2)
☀
Dlatego właśnie trzeba, aby wakacje były rzeczywiście czasem odzyskiwania ludzkich energii, w którym można - przebywając z dala od zwykłego otoczenia - odnaleźć samych siebie i innych w warunkach większej równowagi i spokoju
☀
Góry o każdej porze wyglądają inaczej.
☀
Góry odsłaniają swoje sekrety tylko przed tym, kto ma odwagę rzucić im wyzwanie. Wymagają ofiar i dobrego przygotowania. Każą porzucić bezpieczne doliny, ale pozwalają temu, kto nie lęka się wspinaczki, ujrzeć wspaniałą panoramę szczytów.
☀
Góry pozwalają doświadczyć trudu wspinaczki, strome podejścia kształtują charakter, a kontakt z przyrodą daje pogodę ducha.
☀
Góry są bardzo wyrazistym symbolem wędrówki ducha, powołanego, aby wznosić się z ziemi ku niebu, ku spotkaniu z Bogiem.
☀
Góry są wyzwaniem, prowokują istotę ludzką do wysiłku, do przezwyciężenia samych siebie. Są zachętą, by wznosić się coraz wyżej. Ku Stwórcy.
☀
Ilekroć mam możność udać się w góry i podziwiać górskie krajobrazy, dziękuję Bogu za majestat i piękno stworzonego świata. Dziękuję Mu za Jego własne piękno, którego wszechświat jest jakby odblaskiem, zdolnym zachwycić wrażliwe umysły i pobudzić je do wielbienia Bożej wielkości.
☀
Ja z rodu jestem człowiekiem gór, chociaż moją Ojczyzną jest cała Polska. Wszędzie gdzie Polska, i wszystko, co jest polskie.
Jednak z tą częścią Ojczyzny byłem szczególnie związany, bo tam się urodziłem, bo tam spędziłem prawie całe moje życie, tam zostałem powołany do kapłaństwa, do biskupstwa … Byłem góralskim biskupem, góralskim kardynałem, a w końcu zostałem góralskim papieżem.
☀
Jeśli nie stosujemy wobec przyrody przemocy i nie poniżamy jej, staje się ona na powrót siostrą człowieka.
☀
Jeśli serce masz oschłe, piękno gór, swoboda wielkich przestrzeni i twarda radość wędrówki pozostaną zimne i ubogie, jeżeli zespołu nie łączy przyjaźń.
☀
Kiedy jednak ogarniamy wzrokiem cuda stworzenia, powinniśmy zarazem wchodzić w samych siebie, w głąb serca, przenikać do wnętrza własnej osoby, gdzie możemy przebywać sam na sam z własnym sumieniem. Tam przemawia do nas Bóg, a dialog z Nim przywraca nam sens życia.
☀
Kto chce naprawdę odnaleźć samego siebie, musi nauczyć się obcować z przyrodą, bo oczarowanie jej pięknem wprowadza bezpośrednio w ciszę kontemplacji.
☀
Ładnie dziś u Was w górach!
☀
Mądre wędrowanie może stać się drogą wewnętrznej odnowy dla każdego człowieka.
☀
Na łonie natury, z dala od codziennych trosk, duch łatwej otwiera się na rzeczywistość nadprzyrodzoną, która nadaje sens i wartość ziemskim przedsięwzięciom i planom.
☀
Na przestrzeni dziejów człowiek, zafascynowany górami, wspinał się nawet na najbardziej niedostępne szczyty, nigdy nie zrażając się trudnościami i niepowodzeniami. Długo marzył także o zdobyciu Mont Blanc, najwyższego szczytu w Europie. Potrzeba było jednak wielu lat dla urzeczywistnienia tego niezwykle trudnego zamierzenia. (Mont Chetif, 7 września 1986 r.)
☀
Na szlaku pielgrzymki (…) ponownie dane mi było podziwiać piękno polskich gór, z którymi tak się zżyłem od czasów mojej młodości.
☀
Obcowanie z naturą, jej pięknem i spokojem, przywraca nam siły i pogodę ducha.
☀
Omne initium difficile est – Każdy początek jest trudny.
☀
Podczas gdy ciało odpoczywa, duch wznosi się, aby dziękować Wszechmogącemu, który wszystko uczynił mądrze i z miłością...
☀
Przyroda pobudza do szczególnej refleksji, dzięki której możemy odkrywać ślady Boskiej mądrości i miłości.
☀
Przyroda staje się zatem ewangelią mówiącą nam o Bogu ”Bo z wielkości i piękna stworzeń poznaje się przez podobieństwo ich Stwórcę” (Mdr 13,5)
☀
Różnorodność stworzenia pozwala wytyczyć wiele fascynujących dróg, na których dusza wrażliwa i wierząca bez trudu odnajduje echo owego tajemniczego i najdoskonalszego piękna, którym jest sam Bóg, źródło istnienia wszelkiej rzeczywistości.
☀
W górach człowiek wraca do bycia sobą, jest bardziej prawdziwy niż na nizinach.
☀
W górach milknie bezładny zgiełk miasta, panuje cisza bezmiernych przestrzeni, która pozwala człowiekowi wyraźnie usłyszeć wewnętrzne echo głosu Boga.
☀
W górach poza ciszą ułatwiającą samotność były wyjątkowo sprzyjające warunki do modlitwy i kontaktu z Bogiem. (…) Góry urzekały, ale i ułatwiały kontakt z Tym, który był ich niezaprzeczalnym stwórcą i architektem. (…) Widok piękna i ogromu gór otwierał prostą i niezawodną drogę do zetknięcia się i obcowania z Bogiem.
☀
W górach znajdujemy[…] nie tylko wspaniałe widoki, które można podziwiać, ale niejako szkołę życia. Uczymy się tutaj znosić trudy w dążeniu do celu, pomagać sobie wzajemnie w trudnych chwilach, razem cieszyć się ciszą, uznawać własną małość w obliczu majestatu i dostojeństwa gór.
☀
W góry przyjeżdża się do pokonania samych siebie (…) Szczyty gór są zawsze tym, co należy zdobywać własnym wysiłkiem, pokonując własną słabość.
☀
… wędrowaliśmy wówczas po górach, towarzystwo było liczne i bardzo z sobą zżyte, bardziej chyba niż po koleżeńsku, rozumieliśmy się doskonale (…)
☀
Wobec piękna gór czuję, ze On jest! I wtedy zaczynam się modlić.
☀
Woda, powietrze, ziemia, las, zwierzęta, rośliny zostały stworzone przez Boga i zasługują na szacunek ze strony człowieka.
☀
Wypoczynek oznacza odejście od zajęć powszednich, oderwanie się od zwyczajnych trudów dnia, tygodnia i roku.
☀
Wypoczywa się w całej pełni i głębi, kiedy ów kontakt z przyrodą staje się kontaktem z Bogiem obecnym w przyrodzie i obecnym w duszy ludzkiej.
Fot. Tomasz Gołombek