2023-09-25
Film "Dźwięk wolności"
Dzieło katolickich reżyserów, Eduardo Verastegui i Alejandro Monteverde opowiada historię funkcjonariusza amerykańskich służb specjalnych Tima Ballarda, który w 2013 r. rozpracowywał międzynarodową sieć handlarzy dziećmi. Główną rolę, na wyraźną prośbę Ballarda, gra Jim Caviezel – najbardziej znany z roli Chrystusa w „Pasji” Mela Gibsona.
Dźwięk wolności przeraża – prawdą historii, którą poznajemy z pierwszej ręki, z opowieści o walce i poświęceniu Tima Ballarda, który zrezygnował z pracy dla rządu i rozpoczął własną operację, by skuteczniej ratować dzieci z rąk zwyrodniałych oprawców.
Ale jednocześnie trzeba przyznać twórcom jedno – film na tak ważny temat został zrealizowany zgodnie z zasadami klasycznej sztuki dramatycznej – bez naturalizmu, brutalizmu i tego wszystkiego, czego moglibyśmy się spodziewać po współczesnym kinie. Oglądając Dźwięk wolności przypominamy sobie, że sztuka ma być moralnym manifestem wyrażonym z artystyczną wrażliwością, a nie unurzaniem widza w fekaliach.
Obraz z Jimem Caviezelem w roli głównej oddaje ohydę niemoralnego postępowania, ale jednocześnie ukazuje kontrast z postawą ludzi dobrych i skłonnych do „wychylenia się przed szereg” w imię słusznej sprawy. Dlatego skłania do refleksji, będąc jednocześnie całkowicie ponad podziałami – co również prywatnie podkreśla sam Tim Ballard.
Przez cały czas seansu, jakiekolwiek towarzyszą nam emocje, jakkolwiek wielkie łzy ciekną nam po policzkach, uporczywie wraca myśl: To nie jest film, to się dzieje.
Pojawia się pytanie: Co zło robi z pięknem świata, począwszy od tego najbardziej kruchego i niewinnego?, gdy oglądamy dzieci, ale także piękne, dziewicze krajobrazy Ameryki Południowej, słyszymy dźwięki tamtejszej muzyki, gitarę i wokal, które z ludzkiej duszy wydobywające piękno i widzimy, jak to wszystko przykrywa brutalna, bestialska zasłona zła.
Źródło: https://pch24.pl/gigantyczny-sukces-sound-of-freedom-film-o-hand
Twitter.com / cna.com
Dźwięk wolności przeraża – prawdą historii, którą poznajemy z pierwszej ręki, z opowieści o walce i poświęceniu Tima Ballarda, który zrezygnował z pracy dla rządu i rozpoczął własną operację, by skuteczniej ratować dzieci z rąk zwyrodniałych oprawców.
Ale jednocześnie trzeba przyznać twórcom jedno – film na tak ważny temat został zrealizowany zgodnie z zasadami klasycznej sztuki dramatycznej – bez naturalizmu, brutalizmu i tego wszystkiego, czego moglibyśmy się spodziewać po współczesnym kinie. Oglądając Dźwięk wolności przypominamy sobie, że sztuka ma być moralnym manifestem wyrażonym z artystyczną wrażliwością, a nie unurzaniem widza w fekaliach.
Obraz z Jimem Caviezelem w roli głównej oddaje ohydę niemoralnego postępowania, ale jednocześnie ukazuje kontrast z postawą ludzi dobrych i skłonnych do „wychylenia się przed szereg” w imię słusznej sprawy. Dlatego skłania do refleksji, będąc jednocześnie całkowicie ponad podziałami – co również prywatnie podkreśla sam Tim Ballard.
Przez cały czas seansu, jakiekolwiek towarzyszą nam emocje, jakkolwiek wielkie łzy ciekną nam po policzkach, uporczywie wraca myśl: To nie jest film, to się dzieje.
Pojawia się pytanie: Co zło robi z pięknem świata, począwszy od tego najbardziej kruchego i niewinnego?, gdy oglądamy dzieci, ale także piękne, dziewicze krajobrazy Ameryki Południowej, słyszymy dźwięki tamtejszej muzyki, gitarę i wokal, które z ludzkiej duszy wydobywające piękno i widzimy, jak to wszystko przykrywa brutalna, bestialska zasłona zła.
Źródło: https://pch24.pl/gigantyczny-sukces-sound-of-freedom-film-o-hand
Twitter.com / cna.com