2023-01-21
Przeczytaj to bardzo uważnie...
Abyście umieli zdać sprawę z nadziei, która jest w was.
(Mt 5,13-16)
Mam decydować o wartości moralnej świata, mam przedłużyć jego istnienie, chronić przed zepsuciem i zagładą.
Mam swoją postawą czynić życie łatwiejszym prostszym pocieszać utrudzonych i uciśnionych.
Z miłością podejmować posługę wobec ubogich i cierpiących, oto nadzieja jaką Bóg we mnie pokłada.
Czy Bóg nie zawiódł się na mnie w swoich nadziejach? Pomyślmy o dziejach Kościoła, świata o naszym własnym życiu, ileż niespełnionych nadziei. Zdać sprawę z nadziei! Gdzie jest ta nadzieja? We mnie!
Jedna z najbardziej wymownych zachęt Chrystusa brzmi: „szukajcie a znajdziecie”. Jeżeli nie szukam, to nie znajduję. Pasterz dotąd szukał aż znalazł. Bóg postanowił tak długo szukać, aż mnie znajdzie. Chrystus nie przyszedł po to, aby mnie bawić – ale zbawić. Nie przyszedł, aby było mi radośnie. Przyszedł aby nadać perspektywy, aby nauczać mnie żyć. Jest on samym życiem.
Sztuką jest żyć, dokonywać pięknych rzeczy i powiedzieć, że to Chrystus. Jest nadzieją tego świata. Oznacza to tyle, że to wszystko co składa się na sposób dochodzenia do życia, do sensu jest w Chrystusie.
Nie można wierzyć w Boga bez potwierdzania tego własnym życiem. O tej wierze nie można mówić bez ufności, która zakłada nadzieję. Bez niej nie da się żyć. Droga pozwoli nam uchylić rąbka tajemnicy o nas, rozpocznie sprawy zupełnie nowe, wzbogacone o piękno chwil z nie zawsze uświadomioną, do tej pory, obecnością Boga.
Bóg dal nam nadzieję, nie po to, aby sięgała zenitu, przemierzała lądy i napawała próżnością, ale po to, aby umieć żyć i chodzić po ziemi. Jeżeli nie widać nadziei to znaczy, że wcześniej zabiło się człowieczeństwo, zabiło Boga w swoim sercu. Można wszystko stracić ale nie serce i nadzieję w nim. Tego nie da się usprawiedliwić.
Nadzieja napina skrzydła naszych serc i życia naszego, karze wierzyć „mimo wszystko” i jedynie ona nie podlega prawom czasu. Jest i jest wieczna. Umiłowana nadzieja.
Przyjaciele moi, zdajcie sprawę z nadziei, łapcie ten czas, łapcie życie, aby nie było rozczarowania, kiedy nas zostawi z rozszerzonymi źrenicami i bezradnie opuszczonymi rękoma...
Homo Viator
(Mt 5,13-16)
Mam decydować o wartości moralnej świata, mam przedłużyć jego istnienie, chronić przed zepsuciem i zagładą.
Mam swoją postawą czynić życie łatwiejszym prostszym pocieszać utrudzonych i uciśnionych.
Z miłością podejmować posługę wobec ubogich i cierpiących, oto nadzieja jaką Bóg we mnie pokłada.
Czy Bóg nie zawiódł się na mnie w swoich nadziejach? Pomyślmy o dziejach Kościoła, świata o naszym własnym życiu, ileż niespełnionych nadziei. Zdać sprawę z nadziei! Gdzie jest ta nadzieja? We mnie!
Jedna z najbardziej wymownych zachęt Chrystusa brzmi: „szukajcie a znajdziecie”. Jeżeli nie szukam, to nie znajduję. Pasterz dotąd szukał aż znalazł. Bóg postanowił tak długo szukać, aż mnie znajdzie. Chrystus nie przyszedł po to, aby mnie bawić – ale zbawić. Nie przyszedł, aby było mi radośnie. Przyszedł aby nadać perspektywy, aby nauczać mnie żyć. Jest on samym życiem.
Sztuką jest żyć, dokonywać pięknych rzeczy i powiedzieć, że to Chrystus. Jest nadzieją tego świata. Oznacza to tyle, że to wszystko co składa się na sposób dochodzenia do życia, do sensu jest w Chrystusie.
Nie można wierzyć w Boga bez potwierdzania tego własnym życiem. O tej wierze nie można mówić bez ufności, która zakłada nadzieję. Bez niej nie da się żyć. Droga pozwoli nam uchylić rąbka tajemnicy o nas, rozpocznie sprawy zupełnie nowe, wzbogacone o piękno chwil z nie zawsze uświadomioną, do tej pory, obecnością Boga.
Bóg dal nam nadzieję, nie po to, aby sięgała zenitu, przemierzała lądy i napawała próżnością, ale po to, aby umieć żyć i chodzić po ziemi. Jeżeli nie widać nadziei to znaczy, że wcześniej zabiło się człowieczeństwo, zabiło Boga w swoim sercu. Można wszystko stracić ale nie serce i nadzieję w nim. Tego nie da się usprawiedliwić.
Nadzieja napina skrzydła naszych serc i życia naszego, karze wierzyć „mimo wszystko” i jedynie ona nie podlega prawom czasu. Jest i jest wieczna. Umiłowana nadzieja.
Przyjaciele moi, zdajcie sprawę z nadziei, łapcie ten czas, łapcie życie, aby nie było rozczarowania, kiedy nas zostawi z rozszerzonymi źrenicami i bezradnie opuszczonymi rękoma...
Homo Viator