• 86-300 Grudziądz ul. Mickiewicza 43
  • kustoszrikitan@gmail.com
2023-01-21
Jest nas czworo...

Ludzie w wieku młodym


Szukajcie prawdy jasnego płomienia!
Szukajcie nowych, nie odkrytych dróg...
Za każdym krokiem w tajniki stworzenia
Coraz się dusza ludzka rozprzestrzenia
I większym staje się Bóg!
Adam Asnyk, Do Młodych

Ludzie w wieku młodym są z usposobienia pełni pragnień i każde swe pragnienie gotowi urzeczywistnić. Z pragnień cielesnych najbardziej podatni są na pożądania miłosne i nie umieją nad tą żądzą panować. Są jednak bardzo zmienni i w pożądaniach swych łatwo odczuwają przesyt: pożądają gwałtownie, lecz zapał ich szybko wygasa.Chęci ich wybuchają nagle, ale trwają niedługo (…)

Ludzie młodzi są porywczy i skorzy do gniewu i łatwo idą za popędem wewnętrznego wzburzenia. Wobec gniewu są bezsilni, a to, dlatego, że ambicja ich nie może znieść zniewagi (…)

Żądni są też sławy, ale jeszcze więcej żądni zwycięstwa. Młodość, bowiem pragnie przewagi, a zwycięstwo jest swego rodzaju przewagą. Obydwu też tych rzeczy młodzi ludzie chciwi są więcej niż pieniądza. Na pieniądze są najmniej zachłanni.

Charakter ich bywa nie zepsuty, lecz czysty, bo jeszcze nie poznali wielu niegodziwości. I ponieważ nie narazili się jeszcze w życiu na częsty podstęp i oszustwo są łatwowierni.

I skłonni są do pięknych nadziei. Bo młodzi podobnie jak pijani mają temperament gorący już z samej natury, a przy tym i z tego powodu, że w swoich nadziejach nie doznali jeszcze ze strony losu wielu zawodów. Żyją, więc przeważnie nadzieją. Nadzieja, bowiem należy do przyszłości, a wspomnienie do tego, co minęło. Dla młodych zaś przyszłość jest długa, a to, co przeżyli, krótkie. W zaraniu życia, bowiem wspomnienie dla nich jest niczym, natomiast nadzieja – wszystkim! Dlatego też łatwo dają się zwodzić  z wymienionych przyczyn. Pochopnie, bowiem ulegają nadziejom.

Poza tym bywają nad miarę odważni, właśnie, dlatego, że są zapalczywi w gniewie i pełni dobrych nadziei. Z tego zaś jedno odbiera im strach,
a drugie daje zaufanie we własne siły. Bo nikt nie ulega w gniewie uczuciom lęku, a spodziewane powodzenie dodaje odwagi (…)

Są ludźmi wielkiego ducha. Życie, bowiem jeszcze ich nie przybiło. Nie doświadczyli konieczności życiowej. A uważać siebie za godnego wielkich rzeczy jest wielkodusznością. Ta zaś bywa cechą człowieka pełnego nadziei.

W czynach kierują się raczej tym, co piękne, nie zaś tym, co korzystne. Żyją mianowicie więcej podług poczucia moralności bez wyrachowania. (…)

Szczersi też, niż w innych okresach życia, ludzie w młodości kochają swoich przyjaciół i kolegów, ponieważ lubią życie zbiorowe i niczego, a więc i przyjaciół, nie mierzą jeszcze miarą korzyści.

I w ogóle bardziej i gwałtowniej wykraczają przeciw przykazaniu Chilona (niczego za dużo!). Wszystko, bowiem, co robią, robią bez miary; kochają bez miary, bez miary nienawidzą, i podobnie też postępują pod każdym innym względem. Prócz tego jeszcze zdaje im się, że wszystko wiedzą, i są przekonani, że tak jest. A to właśnie jest także przyczyną ich braku wiary we wszystkim. (…)

Lubią wesoły śmiech, a dlatego też dowcip i żart. Dowcipność, bowiem jest utrzymaną  dobrym tonie chęcią ukazania wyższości.

Arystoteles