• 86-300 Grudziądz ul. Mickiewicza 43
  • kustoszrikitan@gmail.com
2025-06-01
111. rocznica urodzin ks. J. Twardowskiego (1914-2006)

Co czytał… Ksiądz Jan Twardowski


Poezja jest drogą szukania człowieka.
ks. Jan Twardowski


Ksiądz Jan Twardowski jako młody człowiek czytał Kornela Makuszyńskiego, bardzo lubił jego bajki. Miał okazję odwiedzać go i spotykać się z nim. Zachwycał się Andersenem, szczególnie pierwszym tomem „Baśni”, tym z „Dziewczynką z zapałkami”.

Uważał, że współcześni ludzie nie chcą pisać książek dla dzieci, gdyż to często jest pisanie bezinteresowne, nie zawsze wdzięczne – dziecko przecież nie pochwali. Ksiądz Twardowski lubił pisać dla dzieci, bo jak mówił: dla nich trzeba pisać tak jak dla dorosłych, tylko lepiej. Dlatego też czytał książki dla dzieci, żeby potem dla nich pisać.

W młodości inspirowali go poeci: Tuwim, Leśmian, Słonimski, Różewicz. Lubił też Syrokomlę, Karpińskiego i Czechowicza. Miał sympatię do starych autorów. Według Jana Twardowskiego nie ma poetów większych i mniejszych, tylko są różni. Każdy jest inny, inaczej zabiera się do rzeczy. Ważny jest autentyzm, żeby nie udawać. Nie można udawać poety. Ludzie szukają prawdy.

Dla poety jest bardzo ważne, że z całości jakiś jeden utwór zostaje w pamięci, bo pisarz przeminie. Ksiądz Jan pamiętał wiele utworów. Lubił szczególnie  Adama Mickiewicza, gdyż była to dla niego bardzo ważna postać – i jako poeta i jako człowiek. Jego „Pan Tadeusz” zostanie w literaturze narodowej jako skała. Niektóre wiersze Cypriana Norwida były genialne, ale nie miały „sprawdzianu” za życia poety, bo wcale go nie drukowali więc nie znał odzewu na swoje wiersze.
Był zachwycony poezją Karola Wojtyły i uważał go za dobrego poetę-teologa, u którego teologia nie zabijała świeżości myślenia.

Jan Twardowski przez całe życie lubił książki o przyrodzie i o ludziach, ich życiorysy. W swojej autobiografii wyznał: „Pisanie to dla mnie słabość, ale to silniejsze od człowieka. Pisanie to szukanie przyjaciela. A żeby pisać – czytam”.